नमस्कार हजुर्,

विगतका दुःखद परिस्थितिहरुलाई मनन् गर्दै भूटान सरकारको कुरता र दमनको शिकार बने पश्चात् केहि समय आफ्नै भाषा भएको देशमा बस्ने मौका मिल्यो तर पनि त्यहाँ केहि सामन्त र शोषकले हेला गर्ने प्रबिति देखियो । एउटा बास सम्म नभएको अवस्थाबाट यहाँसम्म आईपुग्दा पनि नेपाली भाषालाई माया गरि रहेको छु र भावि पुस्तालाई पनि सिकाउनेछु । हो मान्छेले नयाँ कपडा लगाउँदैमा आफ्नो पन, भाषा र संस्कृतिलाई भुल्न हुन्न । आफु जहाँ भएपनि आफ्नो देश र मातृभुमिको सम्मान गर्नु पर्छ।सामन्ति र शोषकको पञ्जाबाट आफ्नो मातृभूमिलाई मुक्त्त पर्नुपर्छ, यसको लागि कलम नै ठूलो हतियार हो ।
समय र परिस्थितीसंग संधर्ष गर्ने क्रममा समय समयमा केहि लेखहरू लेख्ने गरेको थिएँ । तर म कुनै साहित्याकार वा रचनाकार भने होईन । म त एक भाषा र साहित्यलाई माया गर्ने भाषा र साहित्य प्रेमी, एक सर्जक मात्र हुँ । नेपालमा रहँदा केहि लेखहरू लेखी नेपाली पत्र पत्रिकामा दिने गर्थेँ जसको कारण म आफैमा हौसला बढेको भान हुन्थ्यो । तर आज म पश्चिम क्षितीज मुनि, जाहाँ नेपाली पत्र पत्रिका पाइन्न त्यहाँ छु,आफ्ना लेखहरू प्रकाशन गर्न नपाउँदा एकदमै दुख लाग्यो र त्यसैले यो वेबसाइट अगाडी ल्याएको हुँ। सस्तो प्रचार बाजि गरेर बढ्दो लोकप्रियता कायम गर्नु मेरो मतलब होईन ।